Thuiszorg

Thuiszorg is een verzamelnaam voor zorg en ondersteuning die iemand in de eigen woning ontvangt. Het doel is dat ouderen, zieken en mensen met een beperking zo lang mogelijk veilig en zelfstandig thuis kunnen blijven wonen. Afhankelijk van de hulpvraag wordt thuiszorg geregeld via de gemeente, de zorgverzekeraar of de Wet langdurige zorg.

Welke hulp is thuis mogelijk?
De ondersteuning thuis kan bestaan uit:

• Hulp bij het schoonmaken en onderhouden van de woning;
• Hulp bij wassen, douchen, aankleden en toiletgang;
• Wondverzorging;
• Het klaarzetten of toedienen van medicijnen;
• Begeleiding bij dagelijkse activiteiten;
• Dagbesteding;
• Hulpmiddelen of woningaanpassingen;
• Ondersteuning van mantelzorgers.

Welke hulp iemand krijgt, hangt af van de gezondheid, zelfredzaamheid, woonsituatie en beschikbare hulp vanuit familie of andere naasten.

Huishoudelijke hulp
Huishoudelijke hulp is bedoeld voor mensen die hun woning niet meer zelfstandig kunnen schoonhouden. Het gaat bijvoorbeeld om stofzuigen, sanitair reinigen, bedden verschonen en andere noodzakelijke huishoudelijke werkzaamheden.
Deze hulp is niet medisch en wordt meestal aangevraagd bij de gemeente vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning, de Wmo. De gemeente onderzoekt welke werkzaamheden iemand zelf nog kan uitvoeren en welke hulp eventueel door huisgenoten of het sociale netwerk kan worden geboden.

Persoonlijke verzorging
Persoonlijke verzorging betreft hulp bij handelingen die iemand normaal gesproken zelf uitvoert. Denk aan:

• Wassen en douchen;
• Aan- en uitkleden;
• Tandenpoetsen;
• Toiletgang;
• Eten en drinken;
• Huid- of stomaverzorging.

Wanneer deze verzorging samenhangt met ziekte, lichamelijke achteruitgang of een verhoogd gezondheidsrisico, valt zij meestal onder de wijkverpleging en wordt zij betaald vanuit de zorgverzekering.

Wijkverpleging
Wijkverpleging is verpleegkundige en verzorgende zorg in de eigen omgeving. Een wijkverpleegkundige beoordeelt welke zorg nodig is en stelt samen met de oudere en eventueel de mantelzorger een zorgplan op.
Wijkverpleging kan onder andere bestaan uit wondzorg, injecties, medicatiezorg, katheterzorg, controle van de gezondheid en persoonlijke verzorging. Daarnaast heeft de wijkverpleegkundige een belangrijke signalerende functie. Veranderingen in voeding, mobiliteit, geheugen, medicijngebruik of algemene gezondheid kunnen hierdoor eerder worden opgemerkt.

De rol van mantelzorgers
Mantelzorg is onbetaalde en vaak langdurige hulp van een partner, familielid, vriend of buur. Mantelzorgers kunnen helpen met boodschappen, vervoer, administratie, medicatie, persoonlijke verzorging en het begeleiden naar afspraken.
Mantelzorg kan professionele zorg ondersteunen, maar mag deze niet vanzelfsprekend vervangen. Wanneer de zorg steeds zwaarder wordt, kan lichamelijke en psychische overbelasting ontstaan. De gemeente is verantwoordelijk voor ondersteuning van mantelzorgers. Dit kan bijvoorbeeld door begeleiding, huishoudelijke hulp, dagopvang of tijdelijke overname van de zorg, ook wel respijtzorg genoemd.

Hoe wordt thuiszorg aangevraagd?
Voor huishoudelijke hulp, begeleiding, dagbesteding of woningaanpassingen kan contact worden opgenomen met het Wmo-loket van de eigen gemeente.                                                                                                        De gemeente onderzoekt vervolgens welke ondersteuning noodzakelijk is.

Voor persoonlijke verzorging of verpleegkundige zorg kan rechtstreeks contact worden opgenomen met een thuiszorgorganisatie of wijkverpleegkundige. Hiervoor is meestal geen verwijzing van de huisarts nodig. De wijkverpleegkundige stelt de indicatie en bepaalt samen met de cliënt welke zorg nodig is.
Wanneer blijvend intensieve zorg of permanent toezicht nodig is, kan zorg vanuit de Wet langdurige zorg worden aangevraagd bij het Centrum Indicatiestelling Zorg, het CIZ.

Wanneer is thuiszorg niet meer voldoende?
Thuiszorg bestaat meestal uit geplande zorgmomenten. Tussen deze momenten is niet voortdurend een professionele zorgverlener aanwezig. Daardoor kan thuis wonen steeds moeilijker of onveilig worden wanneer iemand:

• Regelmatig valt of dwaalt;
• Zichzelf ernstig verwaarloost;
• Medicatie verkeerd gebruikt;
• 'S nachts veel zorg nodig heeft;
• Niet meer zelfstandig hulp kan inschakelen;
• Voortdurend toezicht nodig heeft;
• Door dementie of ziekte gevaarlijke situaties veroorzaakt;
• Afhankelijk is geworden van een overbelaste mantelzorger.

Wanneer iemand blijvend permanent toezicht of 24 uur per dag zorg in de nabijheid nodig heeft, kan een Wlz-indicatie passend zijn.                                                                                                                                                  Wlz-zorg kan soms nog thuis worden geleverd, maar alleen wanneer dit veilig, verantwoord en uitvoerbaar is.                                                                                                                                                                                            Wanneer dat niet meer mogelijk is, kan opname in een verpleeghuis noodzakelijk worden.