Bipolaire stoornis

Hier kunt u content plaatsen.

Een bipolaire stoornis is een psychische aandoening 

Waarbij perioden van depressie worden afgewisseld met perioden van manie of hypomanie. Het gaat niet om gewone stemmingswisselingen. De veranderingen in stemming, energie, denken en gedrag zijn veel sterker, duren meestal langere tijd en kunnen het dagelijks functioneren ernstig verstoren.

Tijdens een manische periode 

Heeft iemand opvallend veel energie, slaapt diegene weinig en is hij of zij drukker, zelfverzekerder of prikkelbaarder dan normaal. Iemand kan veel praten, allerlei plannen maken, impulsieve beslissingen nemen, grote bedragen uitgeven of onverantwoorde risico’s nemen. Bij een ernstige manie kunnen wanen of hallucinaties ontstaan. Een hypomanie is een mildere vorm, maar kan eveneens merkbare gevolgen hebben.
Tijdens een depressieve periode kan iemand langdurig somber, uitgeput en onzeker zijn. Plezier en interesse verdwijnen, terwijl slapen, concentreren, beslissingen nemen en contact onderhouden moeilijker worden. Ook gedachten aan de dood of zelfbeschadiging kunnen voorkomen.

De precieze oorzaak 

Is niet volledig bekend. Nederlandse professionals gaan uit van een samenspel van erfelijke kwetsbaarheid en omgevingsfactoren. Stress en langdurige spanning kunnen bij iemand met deze kwetsbaarheid een manische of depressieve episode uitlokken.

De diagnose 

Wordt gesteld door een psychiater. Daarbij wordt niet alleen naar de huidige klachten gekeken, maar vooral naar het verloop van eerdere depressieve, hypo manische en manische perioden. Informatie van een partner of familielid kan belangrijk zijn, omdat iemand een manie zelf niet altijd herkent.

Behandeling 

Bestaat meestal uit stemming stabiliserende medicatie, psycho-educatie, psychologische behandeling en begeleiding bij het herkennen van vroege signalen. Regelmaat, voldoende slaap, beperking van stress en een persoonlijk signaleringsplan helpen om terugval eerder te herkennen of te voorkomen. De Nederlandse multidisciplinaire richtlijn benadrukt dat behandeling gericht is op vermindering van nieuwe episoden én op herstel van het persoonlijke, sociale en maatschappelijke functioneren.
Bij een ernstige manie, psychose, gevaarlijk gedrag of gedachten aan zelfdoding is onmiddellijk professionele hulp nodig.